W 1938 został mistrzem Warszawy oraz zajął drugie miejsce w wyścigu w Tallinie.

W sierpniu 1939 został zmobilizowany jako pilot w 3 Bazie Lotniczej w Poznaniu, a po kampanii wrześniowej przeszedł do Rumunii, gdzie został internowany i skąd wrócił do okupowanego Poznania. Gospodarstwo rodzinne przejął okupant niemiecki, a rodzinę wysiedlono do Warszawy. Stał się członkiem Armii Krajowej i walczył w powstaniu warszawskim. Dostał się do niewoli i przebywał w oflagach Bergen-Belsen, Fallingbostel, Gross Born i Sandbostel. Pod koniec 1945 powrócił do Poznania.

Po wojnie odbudował gospodarstwo ogrodnicze. W 1946 wystartował w ośmiu wyścigach: wygrał Grand Prix Śląska, VII Złoty Kask, Grand Prix Bałtyku, a także wywalczył mistrzostwo Ziem Odzyskanych. Zdobył też mistrzostwo Polski w kategorii 350 cm³. W latach 1946–1953 sześć razy zwyciężył w zawodach na trawiastym torze motocyklowym na Woli w Poznaniu (Złoty Kask). W latach 1951, 1952 i 1953 zwyciężył w wyścigu o Puchar Pokoju na torze trawiastym. W 1953 ponownie został mistrzem Polski.