Dotychczas stwierdzony jedynie w kilku miejscach północnych części Morza Śródziemnego (Turcja, Chorwacja, Francja).
Historia odkrycia Osobniki tego gatunku początkowo opisywano jako specyficzną formę Cylindrocarpus microscopicus różniącą się od typowej formy podłożem (typowa forma jest epifitem z chwytnikami przystosowanymi do wrastania w plechy innych glonów), budową zarodni (typowa ma częściej jednokomórkowe, a wielokomórkowe mniejsze), rozmiarem (typowa jest nieco mniejsza), specjalizacją nici (typowa jest bardziej jednorodna), formą (typowa ma mniej wyraźną powłokę ciała), liczbą i kształtem chloroplastów (forma typowa ma wiele drobnych dyskowatych). Część cech typowych dla formy epilitycznej bardziej przypomina cechy przedstawicieli rodzaju Petrospongium, przez co turecki fykolog, Ergün Taskin, stwierdziwszy, że dwie formy różnią się na tyle, że należy je rozdzielić, przeniósł formę epilityczną do tego rodzaju. Po dalszych jednak badaniach uznał wraz z innymi badaczami (Michaelem J. Wynne'em i Mehmetem Öztürkiem), że pozostałe cechy przedstawicieli Petrospongium (np. poduszkowata pseudotkankowa plecha, dyskowate komórki i in.) są na tyle odmienne, że należy przywrócić ją do rodzaju Cylindrocarpus, jednak wyróżnić jako nowy gatunek. Autorstwo nowego taksonu przypisane jest całej trójce fykologów.