W styczniu 1998 roku przejął po Hubercie Jerzym Wagnerze kadrę narodową seniorów. Kontynuował rządy twardej ręki, ale dokonał również rewolucji w ówczesnym składzie reprezentacji, stawiając na młodych graczy, z którymi wcześniej sięgał po złote medale mistrzostw Europy i mistrzostw świata juniorów. Pod jego wodzą w 1998 roku polscy siatkarze zadebiutowali w Lidze Światowej. W debiucie w tych rozgrywkach pokonali Rosję 3:2. Jednak w tych rozgrywkach zajęli dopiero 10. miejsce. Rok później w LŚ zajęli 8. miejsce. Na Mistrzostwach Świata w 1998 roku polscy siatkarze zajęli dopiero 17. miejsce. Nie zdołał awansować z reprezentacją na Mistrzostwa Europy w 1999 roku i na Igrzyska Olimpijskie w Sydney i przestał być selekcjonerem reprezentacji Polski. Następnie był II trenerem AZS Częstochowa, a później I trenerem tego zespołu. Największe sukcesy jako trener klubowy odniósł w latach 2004–2006 jako trener Skry Bełchatów, zdobywając w obydwu sezonach mistrzostwo i Puchar Polski. Później został trenerem AZS Olsztyn, gdzie w pierwszym sezonie zdobył brązowy medal mistrzostw Polski. Po porażce z Jadarem Radom na zakończenie sezonu zasadniczego 2007/2008 podał się do dymisji. W 2009 roku prowadził AZS Politechnikę Warszawską, zastępując Krzysztofa Kowalczyka.