Wybuch konfliktu thumb|Björnstjerne Björnson Konflikt rysował się coraz wyraźniej od końca XIX w. W 1906 r. utworzono organizację Noregs Mållag mającą na celu promowanie wariantu nynorsk. W 1907 r. powstał Riksmålforbundet, założony przez laureata Nagrody Nobla Bjørnstjerne Bjørnsona, który miał podobny cel w odniesieniu do wariantu bokmål. Założenie tych organizacji zbiegło się z zastosowaniem reguły, że kandydaci na studia musieli wykazać się znajomością obu odmian języka norweskiego. W 1909 r. komitet, któremu przewodniczył nauczyciel Hans Eitrem, opublikował raport sugerujący poczynienie zmian w obu językach na rzecz ich zbliżenia. Było to sprzeczne z przeprowadzoną w 1907 r. istotną reformą wersji riksmål (ówczesna nazwa standardu bokmål), który zrywał z zapisem duńskim. Duńskie dźwięczne spółgłoski b d g zastąpiono bezdźwięcznymi p t k (np. bog → bok, mad → mat), wprowadzono zmianę w liczbie mnogiej utrum -ene zamiast -erne (hesterne → hestene), zmieniono również formy czasu przeszłego, zastępując końcówkę -ede sufiksami -et, -te, -de (np. svarede → svarte).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Konflikt językowy w Norwegii · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.