ponownie trafił tam w 1905.

W latach 1906–1911 studiował ekonomię w Monachium, po czym przeniósł się do Paryża, gdzie działał w PPS-Lewicy i organizacjach studenckich. Od 1913 do 1917 członek Komitetu Zagranicznego PPS-Lewicy. W latach 1916–1917 uczestniczył w pracach bolszewickiego klubu internacjonalistów w Paryżu; był współorganizatorem jego sekcji polskiej. Od lipca 1917 w Piotrogrodzie, gdzie był kierownikiem Wydziału Handlu i Przemysłu w Komisji Likwidacyjnej do spraw Królestwa Polskiego. Od września 1917 w Komitecie Piotrogrodzkim PPS-Lewicy. Zwolennik połączenia PPS-Lewicy z SDKPiL i zbliżenia organizacyjnego z bolszewikami. Podczas rewolucji październikowej organizował oddziały Czerwonej Gwardii i komitety fabryczne; w walkach ulicznych został ranny w głowę. W listopadzie 1917 brał udział w pracach nad utworzeniem Rady Polskich Organizacji Demokratyczno-Rewolucyjnych przy Komisariacie do Spraw Polskich i był jej członkiem. Od grudnia 1917 przewodniczący Komisji Likwidacyjnej. Od marca do sierpnia 1918 członek Komitetu Moskiewskiego PPS-Lewicy. Uczestniczył w przygotowaniach do Ogólnorosyjskiej Konferencji PPS-Lewicy, która odbyła się w sierpniu 1918 w Moskwie.