Maszyna testowa została wyposażona w skrzydła o kątach odpowiednio 70° i 50°. Pierwszy lot odbył się 21 stycznia 1952, a za sterami maszyny zasiadł Bengt Olow. Jako napęd Saaba 210 przewidziano szwedzki silnik STAL Glan, ale ze względu na fakt, że nie został on ukończony zastosowano silnik turboodrzutowy Armstrong Siddeley Adder o ciągu 3,92 kN. Jego moc była zbyt niska do napędu maszyny, dlatego w okresie letnim, ze względu na niższą gęstość powietrza testy w locie można było prowadzić tylko w nocy lub nad ranem, gdy temperatura była niższa. Mimo tych niedogodności Lill Draken wykonał około tysiąca lotów zanim ostatecznie trafił do Flygvapenmuseum w Linköping.
W pierwszej wersji Saab 210 posiadał dwa wloty powietrza do silnika zlokalizowane na dziobie maszyny i rozdzielone małym stożkiem w kształcie piramidy. Nieco później przemodelowano kształt stożka w kształt klina, ale nadal dopływ powietrza do silnika był zbyt niski. W związku z tym zdecydowano się przebudować całą część dziobową nadając jej postać długiego dzioba z przesuniętymi w tył wlotami.