Działacz lewicowej frakcji Związku Zawodowego Robotników i Robotnic Przemysłu Włókienniczego w Polsce. Aktywnie uczestniczył w konferencji delegatów fabrycznych Związku. W 1937 reprezentował KO KPP w pertraktacjach jednolitofrontowych z Okręgowym Komitetem Robotniczym (OKR) PPS. Krótko ukrywał się w Czechosłowacji. W II RP był kilkakrotnie więziony za działalność komunistyczną, m.in. 1924–1928, 1934–1936 (w kieleckim więzieniu był starostą komuny więziennej), a od czerwca 1938 do marca 1939 osadzony w obozie w Berezie Kartuskiej. W październiku 1939 został aresztowany przez Gestapo, dwa miesiące później zbiegł i przedostał się do ZSRR, gdzie najpierw był robotnikiem w kopalni „Jegorszyno” w obwodzie swierdłowskim (jekaterynburskim), później funkcjonariuszem NKWD w Swierdłowsku (Jekaterynburgu), potem majstrem tkackim w Kalininie (Twerze). Po ataku Niemiec na ZSRR w czerwcu 1941 na krótko zmobilizowany do Armii Czerwonej. W 1943 wstąpił do 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki, w której był w stopniu kapitana zastępcą dowódcy pułku zapasowego. 18 września 1944 wstąpił do UB i PPR i został naczelnikiem więzienia na zamku lubelskim.