Pozostałością dawnego przebiegu są numery punktów adresowych, które rozpoczynają się na Wiertniczej teraz od numeru 26 (na Stanisława Kostki Potockiego zachowały się numery od 1 do 24). Np. Kuźnia Królewska ma adres Stanisława Kostki Potockiego 24, ale w starszych opracowaniach pojawia się jako Wiertnicza 1. Również inne obiekty kompleksu pałacowego mają w starszych opracowaniach adres Wiertnicza 1 (z kolejnymi literami) lub 2 (z kolejnymi literami), np. w ewidencji zabytków Warszawy.
Północny koniec ulicy Wiertniczej to zwyczajowa granica między Sadybą a Wilanowem. W tym miejscu przebiega również granica między dzielnicami: Mokotowem i Wilanowem (ulicami Augustówka i Goplańską).
Historia W XIX wieku obecna ulica stanowiła drogę polną prowadzącą z Czerniakowa przez grunty należące do przysiółka Wilanów w kierunku Powsina. Jej znaczenie komunikacyjne zmalało po przerwaniu ciągłości północnego przedłużenia drogi przebiegającego przez grunty wsi Czerniaków, odpowiadającego późniejszemu przebiegowi ulicy Powsińskiej, po rozpoczęciu w 1883 wznoszenia przez Rosjan otoczonego fosą fortu IX Twierdzy Warszawa.