W XVIII wieku forma ta zyskała popularność wśród francuskich elit towarzyskich jako rodzaj spotkania o charakterze towarzyskim i rozrywkowym, obejmującego jedzenie, rozmowę oraz elementy kultury, takie jak muzyka czy taniec. Pikniki w tym okresie wciąż miały głównie charakter salonowy, a ich organizacja opierała się na zasadzie współuczestnictwa gości. Przemiany społeczno-polityczne końca XVIII wieku, w tym rewolucja francuska, doprowadziły do osłabienia tradycyjnych struktur arystokratycznych. Emigracja części elit sprzyjała rozpowszechnieniu tej formy spotkań w innych krajach Europy, zwłaszcza w Anglii, gdzie zwyczaj ten uległ dalszym modyfikacjom.
Na przełomie XVIII i XIX wieku nastąpiło stopniowe przeniesienie pikniku z wnętrz na otwarte przestrzenie, co wiązało się z rosnącą rolą klasy średniej oraz nowym podejściem do wypoczynku i kontaktu z naturą. Spożywanie posiłków na świeżym powietrzu zaczęto łączyć z wycieczkami krajoznawczymi, spacerami i rekreacją poza miastem. Wraz z rozwojem infrastruktury transportowej oraz zwiększoną dostępnością terenów podmiejskich i wiejskich piknik stał się powszechną formą spędzania wolnego czasu, stopniowo tracąc swój elitarny charakter i przyjmując postać znaną we współczesnej kulturze.
Sztuki plastyczne
Przypisy
Kategoria:Posiłki Kategoria:Rozrywki Kategoria:Kultura w Stanach Zjednoczonych