Flawian, imię świeckie Fiodor Dmitrijuk (ur. w Kijowcu, zm. 3 marca 1977 w Gorkim) – biskup Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego.
Życiorys Był synem cerkiewnego psalmisty. W 1915 ukończył prawosławne seminarium duchowne w Chełmie. 30 czerwca tego samego roku został, jako mężczyzna żonaty, wyświęcony na diakona, zaś 9 sierpnia - na hieromnicha, przyjmując święcenia z rąk biskupa chełmskiego Anastazego. Został wyznaczony na proboszcza parafii w Wereszczynie, jednak jeszcze w tym samym roku udał się na bieżeństwo razem z innymi duchownymi eparchii. Do 1918 służył w różnych cerkwiach Moskwy, Petersburga i Kotielnicza. W 1918 znalazł się na terytorium II Rzeczypospolitej, służył w Prużanie.
W 1938 został pozbawiony polskiego obywatelstwa z powodu głoszonych poglądów prorosyjskich. W czasie II wojny światowej pozostawał na ziemiach białoruskich, wspierając radziecką partyzantkę. Za okazywanie pomocy jej oddziałom rozstrzelana została jego żona Maria, córka Galina z mężem. Druga córka, Raisa, ciężko ranna, przeżyła. Od 1944 ks. Dmitrijuk służył w soborze w Kobryniu, zaś od 1946 - w Bobrujsku. W 1952 przeniósł się do Taganrogu, zaś w 1953 został proboszczem parafii przy soborze Narodzenia Matki Bożej w Rostowie nad Donem oraz dziekanem.