studia te ukończył z najwyższą notą w 1940 roku.

Podczas II wojny światowej John L. Mackie służył w Royal Electrical and Mechanical Engineers na Środkowym Wschodzie i we Włoszech. Od 1955 do 1959 wykładał filozofię na Uniwersytecie w Otago w Nowej Zelandii, a od 1959 do 1963 na Uniwersytecie w Sydney. W 1963 przeprowadził się do Wielkiej Brytanii, gdzie wykładał filozofię na University of York. Zajmował to stanowisko do 1967 roku, kiedy to został wybrany towarzyszem w University College w Oxfordzie. W 1974 roku został członkiem British Academy.

John L. Mackie zmarł na raka 12 grudnia 1981 roku w Oksfordzie.

Poglądy Teoria błędu w metaetyce Zaproponował teorię moralności opartą na fikcjonalnym ujęciu twierdzeń moralnych. Z faktu, że przekonania moralne są fałszywe, nie wynika jednak, że są nieużyteczne. Inspirując się pracami Hobbesa i Hume’a, Mackie pokazuje, ze udział w „grach” moralnych jest korzystny per saldo, wspierając współpracę społecznąT. Żuradzki, Internalizm i ekstemalizm w metaetyce. Internalizm i eksternalizm w metaetyce, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, s. 24 i n..