Małgorzata Marcjanik, językoznawczyni, wskazuje na tradycję wiązania mniejszego prestiżu z nazwą stanowiska wyrażoną w formie żeńskiej, niż z nazwą wyrażoną w formie męskiej.
Seksizm w języku przejawia się nie tylko w degradacji semantycznej, ale również w określaniu tożsamości kobiet w zależności od ich związku z mężczyznami oraz wykluczaniu lub ignorowaniu kobiet.
Przykładem określania tożsamości kobiet z zależności od ich związku z mężczyznami jest różnicowanie zwrotów grzecznościowych wobec kobiet według tego czy są niezamężne czy zamężne. W języku polskim używano określeń Panna () i Pani (). W ten sposób tożsamość kobiety definiowana była przez obecność mężczyzny – męża. W przypadku mężczyzn seksizm językowy w zwrotach grzecznościowych nie występuje, jako że niezależnie od tego, czy są żonaci czy nie, używany jest tylko zwrot Pan (), nie stosuje się zwrotu Kawaler. Obecnie w języku polskim nie stosuje się opisywanego rozróżnienia. W zwrotach grzecznościowych wobec kobiet – używa się słowa Pani. W języku angielskim neutralnym określeniem nieuwzględniającym tego rozróżnienia jest Ms.