Ostatecznie poświęciła się grze w koszykówkę. Łącznie w latach 1950–1962 wystąpiła 109 razy w reprezentacji Polski, będąc przez wiele lat kapitanem tej drużyny i zdobywając dla niej 1667 punktów. Trzykrotnie wystąpiła w mistrzostwach Europy (1950 – 6 m., 1956 – 5 m., 1958 – 5 m. i tytuł najskuteczniej zawodniczki turnieju; Z mistrzostw Europy w 1952 wyeliminowała ją kontuzja) i raz w mistrzostwach świata (1959 – 5 m.). Została uznana najlepszą zawodniczką tego ostatniego turnieju. Dziewięciokrotnie sięgała po tytuł mistrzyni Polski (1950, 1953–1956, 1958, 1960–1962), trzykrotnie po tytuł wicemistrzyni (1951, 1957, 1959) i raz po brązowy medal mistrzostw Polski w koszykówce (1952).
Nadal jest rekordzistką mistrzostw Europy w koszykówce. Podczas konfrontacji z kadrą Austrii w 1956 zdobyła 52 punkty.
Grała także w piłkę ręczną 11-osobową, m.in. wystąpiła w pierwszych dwóch meczach polskiej reprezentacji w historii tej dyscypliny (3.07. 1953 i 4.07.1953 kolejno z Rumunią i NRD), a w drugim z tych meczów strzeliła dwie bramki, w tym pierwszą w historii meczów międzypaństwowych kobiecej reprezentacji Polski.