Od końca 1918 działacz Warszawskiej Rady Delegatów Robotniczych (WRDR) jako delegat Związku Zawodowego Robotników Przemysłu Skórzanego. Wkrótce wstąpił do KPRP/KPP. Przez rok więziony za działalność komunistyczną. Od 1921 członek Zarządu Głównego Związku Zawodowego Robotników Przemysłu Skórzanego w Polsce. We wrześniu 1921 kandydował w wyborach z listy komunistycznej do Rady Kasy Chorych miasta stołecznego Warszawy. Po 1923 odsunął się od czynnej działalności w partii komunistycznej, poświęcając się działalności w związkach zawodowych.

W czasie okupacji niemieckiej brał aktywny udział w organizowaniu PPR na terenie Warszawy w pierwszych miesiącach 1942. W kwietniu 1942 został aresztowany wraz z synem przez gestapo i osadzony na Pawiaku, gdzie po bestialskich torturach został wraz z ponad 200 innymi więźniami zamordowany w Lesie Sękocińskim koło Magdalenki pod Warszawą.

Był żonaty i miał syna.

Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości – 27 czerwca 1938 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”

Przypisy

Bibliografia Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego t.