W listopadzie 1944 r. w Paryżu rozpoczęła działalność Misja Repatriacyjna ZSRR we Francji. Podlegało jej ponad 130 obozów repatriacyjnych w całym kraju (większość z nich istniała krótko). Najbardziej znanym i najważniejszym spośród nich był obóz w Beauregard en Sein-et-Oise pod Paryżem, utworzony w miejscu dawnego niemieckiego obozu przeznaczonego dla członków RAD. Obok obozu znajdowało się lotnisko, z którego sowieckie samoloty przewoziły najważniejszych repatriantów do ZSRR. Cały obszar był eksterytorialny, chociaż nie podpisano żadnej formalnej umowy. Kadrę obozu stanowili funkcjonariusze NKWD. Francuzi w ogóle nie ingerowali w życie obozu, stąd Sowieci mieli wolną rękę w swoich działaniach. Na teren obozu sprowadzano, czasami siłą, nie tylko te osoby, które posiadały obywatelstwo ZSRR, ale też białych emigrantów rosyjskich. Ponadto władze francuskie, jako jedyne spośród aliantów, uznały za obywateli Związku Sowieckiego Polaków i przedstawicieli innych narodów, zamieszkujących po 17 września 1939 r. wschodnie obszary Polski. Jedną z najważniejszych osób, która trafiła do obozu, był gen. mjr Wiktor I. Malcew, dowódca Wojsk lotniczych Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji. Próbował on dokonać samobójstwa, ale został odratowany i przewieziony specjalnym samolotem do Moskwy.