Na przełomie lat 1692/1693 monaster odwiedził patriarcha serbski Arseniusz III, w czasie swojej wizyty duszpasterskiej w Krajinie. Wizyta ta jeszcze utwierdziła autorytet klasztoru, zwłaszcza iż w tym samym czasie w ręce unitów przeszedł inny ośrodek serbskiego monastycyzmu, monaster Marča. Od 1734 w klasztorze Lepavina rezydował biskup lepavińsko-severiński. W połowie XVIII w. powstała istniejąca do dziś (2011) główna cerkiew monasterska w stylu barokowym z elementami tradycyjnej serbskiej architektury sakralnej, której wznoszeniem kierował archimandryta Nikifor (Popović). Gotową świątynię wyświęcił 25 marca 1753 biskup Arseniusz (Teofanović). W 1775 w cerkwi umieszczono nowy ikonostas utrzymany w stylu wczesnego baroku, zniszczony w czasie II wojny światowej. Do czasów obecnych przetrwały z niego jedynie trzy ikony.