Daniel z Winchesteru znany jest również jako przyjaciel św. Bonifacego. Kiedy św. Bonifacy wyruszył z Rzymu z misją do ludów Germanii, biskup Daniel utrzymywał z nim kontakt korespondencyjny. Zachowały się dwa z jego listów. W jednym z nich Daniel radzi misjonarzowi, by nawracać pogan przez przekonywanie ich w trakcie rozmów, a nie na siłę. Sugerował również, by Bonifacy przedstawiał ludy chrześcijańskie jako obdarzone pomyślnością, w nagrodę za swoją wiaręYorke, s.235Fletcher, s.242 oraz by przedstawiał chrześcijańską prawdę pogańskim mitomRobertson, s.111.
W czasie sprawowania pieczy nad diecezją Winchester, Daniel dwukrotnie (w 721 i 731 roku) udawał się z pielgrzymką do Rzymu. Podczas tej drugiej asystował przy konsekracji biskupa Tatwine.
Kiedy w 744 roku Daniel całkowicie stracił wzrok, zrezygnował z funkcji biskupa Winchester i udał się na emeryturę do klasztoru Malmesbury. Jego następcą został Hunfrith.
Przypisy
Bibliografia
Beda Czcigodny Historia ecclesiastica gentis Anglorum, dostępna w bibliotece cyfrowej
Kategoria:Biskupi Winchesteru Kategoria:Biskupi w I-XI wieku Kategoria:Wessex