Morfologia Kapelusz Średnica 4–8 cm, wyjątkowo do 10 cm. U młodych okazów półkulisty lub dzwonkowaty z podwiniętym brzegiem, potem rozpostarty i pofalowany na brzegach. Kolor kremowy, ochrowy lub rdzawożółty, skórka gładka. W czasie wilgotnej pogody mazista lub śluzowata, w czasie suchej nieco tylko lepka. Blaszki Gęste i wąsko przyrośnięte do trzonu lub całkowicie wolne. Mają postrzępione brzegi i kolor szaroochrowy. Podczas wilgotnej pogody łzawią, tzn. wydzielają na ostrzach mleczne lub niemal przeźroczyste krople. Trzon Wysokość 5–10 cm, grubość 1–2 cm, cylindryczny, o włóknistej powierzchni, czasami pokryty drobnymi łuskami, szczególnie w górnej części. Miąższ Kremowobiały, w dolnej części trzonu ciemniejszy. Ma zapach rzodkwi i przeważnie jest gorzki. Wysyp zarodników Ochrowobrązowy. Cechy mikroskopowe Zarodniki w kształcie cytryny, drobno brodawkowane, o rozmiarach 3–9 × 5,5–7,5 μm. Gatunki podobne włośnianka korzeniasta (Hebeloma radicosum). Posiada wyraźnie korzeniasty trzon wyrastający w spróchniałym drewnie. włośnianka musztardowa (Hebeloma sinapizans). Posiada dużo większy kapelusz, na środku wybarwiony ciemniej niż na obwodzie.
Występowanie i siedlisko Występuje w Ameryce Północnej i Środkowej, Europie, Australii oraz w Japonii i Korei.