Wstąpił ochotniczo do armii rosyjskiej. Brał udział w I wojnie światowej. Służył do listopada 1916 r. w 7 Dońskim Pułku Kozackim, po czym skierowano go do szkoły podchorążych piechoty w Kijowie, którą ukończył w marcu 1917 r. W składzie 40 Zapasowego Pułku Piechoty trafił na Front Rumuński, gdzie przeszedł do 55 Podolskiego Pułku Piechoty. Objął dowództwo plutonu. W sierpniu tego roku został ciężko ranny. Wydarzenia rewolucyjne października 1917 r. zastały go w szpitalu w Kiszyniowie. Po zajęciu Besarabii przez wojska rumuńskie w styczniu 1918 r. zamieszkał w Kiszyniowie.
Do pocz. 1919 r. pracował jako tokarz. Następnie został młodszym duchownym w jednej z miejscowych cerkwi. Jednocześnie pełnił funkcję pomocnika kierownika chóru cerkiewnego. Zaczął też występować w kwartecie wokalnym w operze kiszyniowskiej. Jesienią 1919 r. wszedł w skład grupy tanecznej „Jelizarow”. Do 1925 r. występował jako tancerz i śpiewak w różnych grupach artystycznych w różnych miastach Rumunii. Następnie wyjechał do Paryża, gdzie występował z Antoniną Kangizier. Od maja 1926 r. do sierpnia 1928 r. odbył trasę artystyczną po krajach Europy i Bliskiego Wschodu. Po powrocie do Rumunii został zatrudniony w bukaresztańskim teatrze „Teatrul Nostra”. Występował też od czasu do czasu na Łotwie. Jesienią 1931 r.