Uczestnik III konferencji grup SDKPiL w Rosji w Moskwie 11 listopada 1918. Od lipca 1918 do kwietnia 1920 kierował Wydziałem Informacji w Komisariacie Ludowym do spraw Narodowości, członek Kolegium tego Komisariatu i redaktor jego pisma, a jednocześnie zastępca komisarza do spraw polskich. W 1919 członek moskiewskiej grupy KPP. Zwolennik całkowitej likwidacji odrębności organizacyjnej KPP od partii bolszewickiej, został włączony do odpowiednich grup Rosyjskiej Komunistycznej Partii (bolszewików) (RKP(b). Od lipca 1919 do maja 1920 należał do Biura Polskiego Agitacji i Propagandy Komitetu Centralnego (KC) RKP(b). Od lipca do sierpnia 1920 redaktor „Sztandaru Komunizmu” w Mińsku. Ekspert delegacji sowieckiej podczas polsko-sowieckich rokowań pokojowych 1920–1921. W latach 1921–1922 pracował w Komisariacie Ludowym Oświaty Rosyjskiej Federacyjnej Republiki Radzieckiej (RFRR). W 1922 był radcą poselstwa sowieckiego w Pradze. W latach 1922–1923 kierownik Wydziału Propagandy i Agitacji Komitetu Gubernialnego RKP(b) w Groznym. Zastępca kierownika zjednoczenia naftowego w Groznym i na Sachalinie (1925–1927 i 1927–1929). W latach 1930–1931 zastępca dyrektora Głównego Zarządu Przemysłu Naftowego ZSRR. W latach 1931–1934 kierownik Naukowego Instytutu Geologicznego Poszukiwań Naftowych.