Carmen Polo, wdową po generale Franco), na który składały się cykle: La marina te llama (zainspirowana kiczem tradycyjnych andaluzyjskich laleczek, nazywanych „cygankami z Marín”), Paso transcendental: del „Diez minutos” a „Hola”, Chulos oraz Los seried de agua. Oprócz twórczości Costus do projektu włączono także twórczość innych artystów, m.in. twórczość literacką i fotograficzną Alaski, Carlosa Berlangi i Pedro Almodovara. Po tej wystawie Costus udali się do Meksyku, skąd do Hiszpanii przywieźli dzieła składające się na serię Pinturas mejicanas i Bichos.
Do ich prac należał także El Valle de dos Caídos – cykl 25 wielkoformatowych obrazów, powstających w latach 1980-1987, namalowanych w estetyce pop, zamierzonego kiczu i we fluorescencyjnych barwach. Elementy cyklu nawiązywały zarówno do estetyki religijnej czasów frankizmu, jak i do monumentalnych rzeźb, zbudowanych w czasach Franco, upamiętniających ofiary wojny domowej i znajdujących się w górach Guadarrama, w Dolnie Poległych. Na obrazach tych jako postacie religijne występują znajomi Costus, m.in.