Wiele funkcji segmentacji pamięci zaimplementowano już w rodzinie architektur x86, w której do przechowywania identyfikatorów segmentów przewidziano początkowo 4 rejestry segmentowe: rejestr segmentu kodu (CS – code segment) rejestr segmentu stosu (SS – stack segment) rejestr segmentu danych (DS – data segment) pomocniczy rejestr segmentu (ES) później dodano 2 pomocnicze rejestry FS i GS
Stronicowanie pamięci wirtualnej Mechanizm stronicowania polega na podzieleniu dostępnej pamięci fizycznej na równe, małe bloki (zazwyczaj 4 kB) zwane ramkami. Jednocześnie pamięć wirtualna dzielona jest na bloki o tej samej wielkości zwane „stronami”. System operacyjny przydziela ramkom strony, zapisując powiązania w tablicy stron. Dzięki takiemu rozwiązaniu możliwe jest uzyskanie ciągłej przestrzeni adresowej pamięci wirtualnej i używanie jej do uzyskania dostępu do podzielonej w rzeczywistości na bloki przestrzeni adresowej pamięci fizycznej. Większość współczesnych architektur komputerowych, szczególnie rodzina architektur x86, używa stronicowania do ochrony pamięci. Tablica stron jest używana do mapowania pamięci wirtualnej na pamięć fizyczną i jest zazwyczaj niedostępna dla obsługiwanych procesów.