Osadzony został w Zakładzie Karnym we Wronkach, w 1957 zwolniony na mocy amnestii.

W 1964 ukończył Liceum Zawodowe w Warszawie.

W latach 1959–1969 był pracownikiem Zakładów Przemysłu Odzieżowego Cora w Warszawie, później od 1970 Centralnego Szpitala MON (zwolniony został po roku ze względu na służbę w WiN), 1971–1980 Zakładów Elektronicznych Tewa w Warszawie, 1980–1987 Zakładu Materiałów Elektrycznych tamże. Od września 1980 członek i aktywny działacz „Solidarności”. Organizator hurtowego punktu kolportażu wydawnictw podziemnych, koordynator dostaw do Krakowa, Katowic, Przemyśla, Zakopanego, Poznania. W tym samym okresie współorganizator kursów z zakresu prawa dla działaczy związkowych. Kilkakrotnie zatrzymywany, przesłuchiwany, poddawany rewizjom. W 1985 był uczestnikiem głodówki w obronie więźniów politycznych w Krakowie-Bieżanowie. W latach 1987–1989 pracował w Przedsiębiorstwie Construction w Warszawie. Od lutego 1985 był rozpracowywany przez SB.

W latach 1989–1992 prezes Zarządu w Zakładzie Robót Elektrycznych Eltima Sp. z o.o. w Warszawie. Od 1990 członek Związku Więźniów Politycznych Okresu Stalinowskiego.

W 1992 przeszedł na emeryturę.