W swoim programie wyborczym obiecywał umorzenie zadłużenia robotnikom, postulat ten nie został przez radnych przegłosowany i centrala PPS-Lewicy nakazała Berentowi zrezygnować z zajmowanego stanowiska. Stanisław Berent nie podał się do dymisji, co spowodowało konflikt z władzami centralnymi partii. W 1928 zainicjował powstanie grupy, która wypowiedziała posłuszeństwo władzom centralnym PPS-Lewicy. Początkowo zawieszono go w członkostwie, a następnie wykluczono z partii. Równolegle zmienił wykonywany zawód na technika dentystycznego. Po wykluczeniu z PPS-Lewicy zaangażował się w działalność Niezależnej Socjalistycznej Partii Pracy. 25 lipca 1933 został zamordowany w pobliżu swojego domu. Nieznani sprawcy pobili go drewnianymi pałkami, powodując śmierć. Następnie do zwłok oddano strzał z bliska. Sprawców nigdy nie wykryto, ale śmierć tę wiązano z porachunkami wewnątrzpartyjnymi. Ówczesna prasa domniemywała, że Stanisław Berent zdradzał tajemnice dotyczące funkcjonowania PPS-Lewicy„Nowiny Codzienne” Nr 221, 27 lipca 1933..
Upamiętnienie Jest patronem ulicy w Pruszkowie.
Przypisy
Bibliografia Irena Szymańska-Horban, Patroni ulic Pruszkowa, „Przegląd Pruszkowski”, nr 2(78), 2008, s. 116.