W czerwcu 1933 został przesunięty na stanowisko kwatermistrza. W 1937 był Prezesem Obwodu Powiatowego Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej (LOPP) w SiedlcachKronika. Z życia L.O.P.P. „Życie Podlasia” R.IV, Nr 43 (182), Siedlce, 24 października 1937 r. s. 2..
Podczas kampanii wrześniowej dowodził II dywizjonem 9 pułku artylerii lekkiej. Wziął udział w obronie Warszawy. Podczas walk 21 września 1939 w rejonie Młocin został ranny. Po kapitulacji dostał się do niewoli niemieckiej. Przebywał m.in. w Oflagu XI B Braunschweig i Oflagu II C Woldenberg.
Po uwolnieniu wrócił do kraju i powrócił do armii. Był wykładowcą w Oficerskiej Szkole Artylerii nr 2 w Toruniu. Awansowany do stopnia podpułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1944, dowodził 38 pułkiem artylerii lekkiej w Koźlu.
Zwolniony z wojska w 1946. Pracował m.in. w Spółdzielni Inwalidów we Wrocławiu i jako robotnik sezonowy w Nadleśnictwie Państwowym Oława.
Zmarł 22 marca 1978 w Warszawie. Pochowany na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie (kwatera E-XI-6-1-5/6).