Denikina. Miały też poparcie Turcji i Ententy. Bolszewicy uznali wybór na imama za samozwańczy. W styczniu 1918 partyzanci N. Gocinskiego zajęli stolicę Dagestanu Temir-Chan-Szurę, zaś w marcu tego roku Port-Pietrowsk, obalając władzę bolszewicką. Jednakże w kwietniu były zmuszone wycofać się z Port-Pietrowska w górskie rejony Dagestanu. Przetrwały tam do września 1920, kiedy N. Gocinski proklamował kolejne powstanie antybolszewickie. Upadło ono wiosną 1921 Nażmutdin Gocinski na czele oddziału najwierniejszych powstańców zbiegł do Czeczenii, gdzie ukrywał się w okręgu chasawjurskim. 20 listopada 1923 we wsi Kachib odbył się zjazd górskich plemion Dagestanu, na którym N. Gocinski został nazwany „wrogiem muzułmanów całego Dagestanu, zasługującym na jak najsurowszą karę”. W tym czasie oddziały Armii Czerwonej i OGPU wytropiły kryjówkę N. Gocinskiego, okrążając ją. Partyzantom udało się przedostać w góry Czeczenii. 30 sierpnia 1925 w rejonie chutoru Wieduci doszło do walki, w wyniku której oddział N. Gocinskiego został rozbity. On sam został schwytany 5 września tego roku.