Walenta doświadczalnie wykazał, że powstały w naturze kirchheimeryt bardzo szybko ulega dehydratacji do metakirchheimerytu, i z tego względu znajdowany jest wyłącznie w tej formie. Przemiana ta jest względnie łatwo odwracalna, już po jednym dniu przechowywania naturalnego metakirchheimerytu w wilgotnej i chłodnej atmosferze przechodzi on do wyższego stopnia uwodnienia. Według Walenty, powinno być możliwe znalezienie naturalnego kirchheimerytu w chłodniejszych porach roku.
Klasyfikacja W przestarzałym, ale wciąż jeszcze użytecznym ósmym wydaniu Klasyfikacji minerałów Strunza metakirchheimeryt należał do klasy fosforanów, arsenianów i wanadanów, a w tejże do działu fosforany i wanadany uranylu, w której tworzył grupę wraz z abernathyitem, bassetytem, czernikowitem, lehnerytem, metaankoleitem, metaautunitem, metaheinrichitem, metakahlerytem, metalodevitem, metanováčekitem, metatorbernitem, metauranocircytem, metauranospinitem, metazeunerytem, metaautunitem sodowym, natrouranospinitem, pseudoautunitem, ulrichitem i uramfitem.