Dopuszcza się również trącą wymowę r; boczne (lateralne): alweolarne l i postalweolarne -rl; nosowe: m i n.
+ Spółgłoski wargowe wargowozębowe zębowe alweolarne palatalne welarne krtaniowe Dźwięczność – + – + – + + – + – + – nosowe m n ŋ wybuchowe p b t d k ɡ szczelinowe f v s ʃ̴ ç ʝ aproksymanty h boczne l drżące ɾ
System spółgłosek szwedzkich oraz miejsce i sposób ich artykulacji
Zjawiska fonetyczne w wyrazie thumb|Litera å wymawiana /o/ lub /o:/ jest postrzegana jako symbol języka szwedzkiego. Grafika przedstawia znak protestu przeciw obowiązkowemu nauczaniu języka szwedzkiego w Finlandii Każdy wyraz wypowiadany w izolacji jest akcentowany. Rozróżnia się dwa rodzaje akcentu: przyciskowy (dynamiczny) oraz toniczny. Nieakcentowane są często czasowniki posiłkowe i niektóre przyimki. Charakterystycznym zjawiskiem szwedzkiego systemu fonetycznego jest iloczas, czyli zróżnicowanie głosek pod względem czasu artykulacji.
Iloczas Z pojęciem długości samogłosek i spółgłosek związane jest pojęcie iloczasu, czyli różnicy w długości poszczególnych fonemów. Podlegają mu zarówno samogłoski, jak i spółgłoski. Zjawisko dotyczy zawsze sylaby akcentowanej.