10 grudnia 1919 mianowany generałem majorem. Od 18 grudnia 1919 dowódca 5 Korpusu Kawalerii. W marcu 1920 dowodził odwrotem Sił Zbrojnych Południa Rosji do Noworosyjska. W kwietniu 1920 został dowódcą 1 Dywizji Kawalerii w armii gen. Piotra Wrangla. 19 lipca 1920 mianowany generałem porucznikiem.
W listopadzie 1920 ewakuował się wraz z resztkami armii Wrangla z Jałty do Gallipoli. Od września 1921 mieszkał w Belgradzie (był oficerem technicznym w ministerstwie wojny Królestwa Serbów, Chorwatów i Słoweńców), a od września 1944 w Niemczechhttps://www.hrono.ru/biograf/bio_b/barbovich.php Иван Гаврилович Барбович, БИОГРАФИЧЕСКИЙ УКАЗАТЕЛЬ; projekt Chronos w języku rosyjskim; ostatni dostęp: 3 kwietnia 2025.
Przypisy
Linki zewnętrzne http://george-orden.narod.ru/ordgrg4st1915.html (ros.) http://vecherniy.kharkov.ua/news/18112 (ros.)
Kategoria:Urodzeni w 1874 Kategoria:Zmarli w 1947 Kategoria:Generałowie porucznicy armii Imperium Rosyjskiego Kategoria:Biali (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Jerzego (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Uczestnicy wojny rosyjsko-japońskiej Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium Rosyjskie)