thumb|1 cent USA
Cent (z = „sto”) – jednostka monetarna wielu państw świata. Jej nazwa wywodzi się od części setnej. Bywa oznaczany symbolem ¢.
Jako monetę centa po raz pierwszy wybito w stanie Massachusetts w 1787 r. Poza systemem monetarnym Stanów Zjednoczonych cent jako 1/100 lokalnego dolara występuje bądź występował między innymi w (na):
Liberii (od 1847 r.) Kanadzie (od 1888 r.) Wyspach Kokosowych (1913, 1968 i 1977 r.) Australii (od 1966 r.) Trynidadzie i Tobago (od 1966 r.) Gujanie (od 1967 r.) Nowej Zelandii (od 1967 r.) Singapurze (od 1967 r.) Fidżi (od 1969 r.) Jamajce (od 1969 r.) Kajmanach (od 1972 r.) Barbadosie (od 1973 r.) Wyspach Bahama (od 1974 r.) Belize (od 1974 r.) Rodezji (w latach 1970–1977).
W Sierra Leone centa wprowadzono w 1791 r. Stanowił pierwotnie równowartość ½ pensa albo 1/100 dolara, a od 1960 r. 1/100 leone.
W Niderlandach cent bity był od 1817 r. – 1/100 guldena.
Cent wart 1/100 guldena od 1920 r. bity jest w Surinamie.
1/100 lokalnej rupii warte były centy Mauritiusa (od 1877 r.) i Seszeli (od 1919 r.), a w 1908 r. również cent Zanzibaru.
W Kenii i Ugandzie cent stanowi równowartość 1/100 miejscowego szylinga (od 1966 r.).
W Republice Południowej Afryki cent odpowiada 1/100 randa (od 1961 r.).