31 Kórnicki dywizjon rakietowy Obrony Powietrznej (31 dr OP) – samodzielny pododdział Wojsk Obrony Przeciwlotniczej Sił Powietrznych.
Dywizjon stacjonował w Poznaniu, podlegał dowódcy 1 Śląskiej Brygady Rakietowej Obrony Powietrznej. Dywizjon rozformowano 31 grudnia 2011 wraz z 1 Śląską Brygadą Rakietową Obrony Powietrznej.
Historia Dywizjon sformowano na mocy rozkazu dowódcy WOPK nr 00103/Org z dnia 26 lipca 1963 i rozlokowano w pobliżu Czołowa koło Kórnika, z podległością 79. spr OPK.
Dywizjon był jednym z czterech dywizjonów ogniowych (obok 28. w Trzcielinie, 29. w Nieczajnie i 30. w Trzaskowie) oraz jednego dywizjonu technicznego (32. w Biedrusku), które razem tworzyły zwarty pierścień obronny wokół Poznania. Wszystkie te jednostki podlegały dowództwu 79. Samodzielnego Pułku Rakietowego OPK. Taka struktura była klasycznym przykładem radzieckiej doktryny obrony kluczowych centrów polityczno-militarnych. Pierwsza lokalizacja 31. Dywizjonu została starannie wybrana – była to zalesiona, odizolowana okolica w odległości 1,6 km od miejscowości Czołowo koło Kórnika. Położenie to zapewniało maskowanie oraz pozwalało na zabezpieczenie południowego sektora podejścia do Poznania.