Półtalar Półtalary były bite jedynie w Elblągu. Średnica półtalara jest równa talarowi, ale za to półtalar jest o połowę cieńszy i lżejszy. Monety znajdowały się w kolekcjach: Doplera i zbiorze hr. Franciszka Potockiego. Znane półtalary mają masę jedynie pomiędzy 9,33 a 11,48 grama, zamiast spodziewanych 14,40 grama. półtalar elbląski, 1671, masa 14,40 grama, R8 awers: popiersie króla w koronie otoczone tytulaturą, rewers: herb Elbląga otoczony napisem, pod herbem litery C-S.
Istnieją falsyfikaty Józefa Majnerta.
Złotówka koronna Złotówka, czyli ⅓ talara, była monetą próbną. złotówka koronna, 1671, R7 awers: popiersie króla w wieńcu laurowym otoczone tytulaturą, rewers: tarcza wygięta, czteropolowa, ukoronowana, na której orły i pogonie, a w środku herb Wiśniowieckich, po bokach tarczy rozdzielone litery M.H., u dołu tarcza z nominałem ⅓, całość otoczona napisem (istnieją odmiany z ornamentem nad tarczą i herbem Leliwa).
Szelągi szeląg gdański, 1670, R2 awers: monogram ukoronowany, składający się z liter MR, oznaczających: Michael Rex, a pod nim rok 1670, rewers: pod rozetą napis w trzech wierszach: SOLIDUS / CIVITA•TIS / GEDANEN(sis), a pod nim herb Gdańska.