Katyń. Zbrodnia bez sądu i kary (również: Sprawa mordu katyńskiego) – książka polskiego pisarza Józefa Mackiewicza poświęcona zbrodni katyńskiej, opublikowana po raz pierwszy w 1949 roku w Szwajcarii w języku niemieckim, następnie wydana w przekładach na wiele języków. Pierwsze wydanie książki w języku polskim ukazało się w Warszawie w 1997 roku.
Po odkryciu masowych grobów polskich oficerów zamordowanych w 1940 roku przez NKWD w Katyniu Józef Mackiewicz otrzymał zgodę polskiego podziemia na udział w delegacji Polskiego Czerwonego Krzyża udającej się na miejsce zbrodni. W 1945 roku, uciekając przed Armią Czerwoną, znalazł się we Włoszech, gdzie zaczął pisać książkę o zbrodni katyńskiej. Miała się ona ukazać w Wielkiej Brytanii, lecz wydawca, prawdopodobnie wskutek nacisków politycznych, przetopił gotowy skład drukarski i książka nie została opublikowana.
W 1947 roku Mackiewicz zamieszkał w Londynie i przekazał zachowaną przez siebie odbitkę korektorską książki do Szwajcarii, gdzie została przełożona na język niemiecki i w 1949 roku wydana w Zurychu pod tytułem Katyn – ungesühntes Verbrechen.