obszary na wschód od Rodanu, gdzie działało dwóch inkwizytorów, ale bez na stałe rozgraniczonych okręgów.
Prowansja została powierzona przez papieża franciszkanom, natomiast na pozostałych obszarach inkwizytorami byli dominikanie mianowani przez paryskiego prowincjała zakonnego.
Poniższe katalogi z pewnością zawierają luki z uwagi na niedostateczny zasób dokumentacji pozwalającej na ich odtworzenie. W stosunkowo najmniejszym stopniu dotyczy to trybunałów w Langwedocji.
Langwedocja Główną siedzibą inkwizycji w pierwszych latach jej działalności była Tuluza, ale inkwizytorzy, których liczba wynosiła około pięciu naraz, działali przeprowadzając wizytacje w całej Langwedocji, nie mając na stałe rozgraniczonych między siebie okręgów: Pons de Saint-Gilles OP (1234–1235) Pierre Cella OP (1234–1244) Guillaume Arnaud OP (1234–1242) Arnaud Catala OP (1234) Étienne de Saint-Thibéry OFM (1235–1242) Ferrier Katalończyk OP (1242poprzednio inkwizytor biskupi w archidiecezji Narbonne–1243)
W 1243 synod w Narbonne utworzył dwa stałe trybunały w Tuluzie i Carcassonne. W każdym z nich do końca lat 70. XIII wieku działało po 2-3 inkwizytorów naraz, ale później wyznaczano już tylko po jednym dla każdego okręgu.