Po uwolnieniu, w listopadzie 1918 wstąpił do odrodzonego Wojska Polskiego i służył w randze porucznika w 5 pułku ułanów na stanowisku dowódcy szwadronuO kawalerii polskiej XX wieku s. 23–24.. 1 kwietnia 1920 awansował na stopień rotmistrza. Od 1921 do 1926 w 1 pułku szwoleżerów Józefa Piłsudskiego pełnił obowiązki dowódcy dywizjonu, a następnie kwatermistrza. 31 marca 1924 awansował na majora ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 i 5. lokatą w korpusie oficerów jazdyDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 32 z 02.04.1924 r..
Podczas przewrotu majowego 1926 został ranny. 2 listopada 1926 został słuchaczem Kursu Normalnego Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. 23 stycznia 1928 awansował na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 i 11. lokatą w korpusie oficerów kawaleriiDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 3 z 28.01.1928 r.. 31 października 1928, po ukończeniu studiów i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu na stanowisko dyrektora nauk. We wrześniu 1930 został wyznaczony na stanowisko dowódcy 1 pułku Ułanów Krechowieckich w AugustowieDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 14 z 20.09.1930 r.. 10 grudnia 1931 awansował na pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932 i 4. lokatą w korpusie oficerów kawaleriiDziennik Personalny M.S.Wojsk.