Opuściwszy podziemia zniszczył tajne wrota, choć nie zdołał zabić żadnego z towarzyszy Thorina. Następnie Smaug poleciał do Esgaroth, chcąc ukarać jego mieszkańców. Zaatakował miasto i częściowo podpalił, lecz został trafiony strzałą wystrzeloną przez Barda Łucznika, potomka Giriona, dawnego władcy Dale. Śmiertelnie raniony runął na Esgaroth, całkowicie niszcząc miasto i wpadając w toń Długiego Jeziora.
Charakterystyka Smauga Smauga cechowały przymioty typowe dla jego gatunku. Był chciwy, miał ostre zęby i pazury oraz czuły węch. Umiał mówić i znał język westron, a jego głos i wzrok miały moc omamiania innych osób.
W ten sposób potwór miał zapewnioną ochronę tej wrażliwej części ciała. Jednak w okolicy serca pozostał spory płat nagiej skóry, co zauważył Bilbo. Właśnie tam trafił strzałą Bard, uprzedzony o słabym punkcie bestii przez drozda, który usłyszał o tej słabości bestii od hobbita.
Przydomki i imię Nazywano go również Smaugiem Złotym. Bilbo, podczas rozmowy z nim, określał potwora także innymi przydomkamiWszystkie przytoczono za przekładem M.