Doszło wówczas do bitwy o Miszmar ha-Jarden (10 czerwca 1948) podczas Której Syryjczycy przejęli kontrolę nad strategicznym mostem i utworzyli przyczółek po zachodniej stronie rzeki Jordan zdobywając moszaw Miszmar ha-Jarden.
W okresie od 11 czerwca do 8 lipca 1948 roku w Palestynie obowiązywał pierwszy rozejm. Pomimo utrzymania linii frontu, sytuacja Izraelczyków była trudna, ponieważ Syryjczycy planowali kontynuować swoje natarcie z rejonu zdobytego moszawu Miszmar ha-Jarden w kierunku Safedu. Wojska syryjskie połączyłyby się wówczas z siłami Arabskiej Armii Wyzwoleńczej i wojskami libańskimi, stwarzając zupełnie nowe zagrożenie w Galilei. Dla izraelskiego dowództwa kwestia utrzymania drożności szlaków komunikacyjnych była priorytetowym zadaniem na północy. Szefem Północnego Dowództwa był generał Mosze Karmel, który bardzo dobrze zdawał sobie sprawę z trudności swego położenia. Opracowano wówczas plan operacji Dekel, której celem było poszerzenie terytorium kontrolowanego przez Izraelczyków na wąskim pasie wybrzeża w Zachodniej Galilei. Dopiero po osiągnięciu tego celu, miano kontynuować natarcie w Dolnej Galilei, dążąc do wyparcia sił Arabskiej Armii Wyzwoleńczej z Nazaretu.