W listopadzie 1947 roku Szaham został mianowany członkiem Sztabu Generalnego Hagany, jako osoba odpowiedzialna za transport. Do jego zadań podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny w 1948 roku należała organizacja i planowanie konwojów do Jerozolimy. Na początku 1948 roku został zastępcą dowódcy obrony Jerozolimy. Powierzono mu trudne zadanie powstrzymania ucieczki Żydów z okolic objętych walkami i utrzymanie drogi zaopatrzenia do Dzielnicy Żydowskiej na Starym Mieście Jerozolimy. W nocy z 5 na 6 stycznia 1948 roku na jego polecenie przeprowadzono zamach na hotel Semiramis, w którym zgodnie z danymi wywiadowczymi mieli przebywać dowódcy arabskich milicji. W zamachu zginęło 26 osób, a 60 było rannych. Atak ten został przeprowadzony bez konsultacji z wyższym dowództwem, za co Szaham został upomniany. Poprosił on wówczas o zwolnienie go z obowiązków i przeniesienie z powrotem do organizacji konwojów do Jerozolimy. W kwietniu 1948 Szaham dowodził logistyką organizacji konwojów podczas operacji Nachshon. Na początku I wojny izraelsko-arabskiej w maju 1948 roku Szaham pełnił obowiązki dowódcy linii obronnych utrzymywanych na północy kraju przez Brygadę Golani. Był bezpośrednio zaangażowany w bitwy o moszaw Ilanijja.