Na początku lat 60. na zaproszenie dyrektora Filharmonii Pomorskiej Andrzeja Szwalbe, podjął się stworzenia w Bydgoszczy zespołu specjalizującego się w prezentowaniu muzyki dawnej. W 1962 r. jako stypendysta, przebywał przez kilka tygodni we Włoszech, gdzie zetknął się z renomowanymi zespołami wykonującymi muzykę minionych wieków. Zdobyte doświadczenia pomogły mu w organizacji i kierowaniu Capellą Bydgostiensis pro Musica Antiqua i Zespołem Madrygalistów, działającymi przy Filharmonii Pomorskiej im. I.J. Paderewskiego. Krytycy artystyczni cenili go za autorskie, twórcze podejście i pełnienie roli prekursora w prezentacji na nowo odkrywanych i interpretowanych utworów polskiej i europejskiej muzyki dawnej. Źródłem jego sukcesów był osobisty talent, intuicja i pracowitość.

Po 10 latach spędzonych w Bydgoszczy, w 1970 r. oddał kierownictwo Capelli Bydgostiensis swemu asystentowi Włodzimierzowi Szymańskiemu i wrócił do Krakowa. Tam, wykorzystując swoje doświadczenia, poprowadził do międzynarodowych sukcesów Capellę Cracoviensis. Z jego inicjatywy narodziły się dwie duże imprezy muzyczne: Starosądecki Festiwal Muzyki Dawnej i Muzyka w Starym Krakowie. Komponował również muzykę do sztuk teatralnych i filmów oraz dokonywał licznych nagrań.