Na Uniwersytecie Gallaudeta powstało też rozróżnienie dwóch terminów: „głuchy” i „Głuchy” (ang. „” i „”). Pierwszy oznacza najczęściej głuchych, którzy na jakimś etapie życia utracili słuch, lecz nie identyfikują się z tą społecznością. Natomiast drugi termin odnosi się do osób, którzy głuchotę traktują jako element ich tożsamości językowo-kulturowej.

Charakterystyka Specyfika kultury Głuchych wynika częściowo z samej natury głuchoty, z wizualnego postrzegania świata przez ludzi głuchych, częściowo zaś jest efektem życia grupowego – najpierw w internacie, a potem we wspólnocie poza nim. Więzi zadzierzgnięte w szkole dla głuchych są podtrzymywane i pielęgnowane przez całe życie. Kultura Głuchych jest kolektywistyczna, w przeciwieństwie do silnie indywidualistycznej kultury społeczeństw słyszących Zachodniej Europy i Stanów Zjednoczonych. Oznacza to, że premiuje harmonijne relacje pomiędzy członkami, dzielenie się informacjami, wspólne podejmowanie decyzji, a niekoniecznie sukces jednostki.

Główne zainteresowania społeczności Głuchych jako całości to ochrona języka, kształcenie dzieci głuchych, organizacja życia społecznego i towarzyskiego ludzi Głuchych.