W 1963 roku została opublikowana jego pierwsza twórczość literacka. Były to wiersze, które ukazały się na łamach brzeskiej gazety obwodowej „Zaria”. Od 1969 roku publikuje jako krytyk i literaturoznawca. W 1976 roku został członkiem Związku Pisarzy ZSRR, a w 1989 roku – białoruskiego PEN-Centrum. Wchodzi w skład Związku Pisarzy Białoruskich.
Prace Michaił Tyczyna napisał kilka książek z prozą oraz monografii z zakresu literaturoznawsta. Jest również jednym z autorów Istorii biełorusskoj sowietskoj litieratury z 1997 roku, czterotomowej Historyi biełaruskaj litaratury XX st. wydawanej w latach 2001–2003, a także dwutomowej kompilacji Biełaruskaja litaratura i swiet: Ad epochi ramantyzmu da naszych dzioń: papularnyja narysy z 2006 roku. Do jego głównych prac należą: Kuźma Czorny: Ewalucyja mastackaha myslennia (Mińsk, 1973); Dażynki: Apowiesć i apawiadanni (Mińsk, 1979); Zmiena kwadry (Mińsk, 1983); Wiartanie: Apowiesć pra Kuźmu Czornaha (Mińsk, 1984); Narod i wojna (Mińsk, 1985); Czas prozy (Mińsk, 1988).
Życie prywatne Michaił Tyczyna jest żonaty, ma córkę.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Brzeskiego Instytutu Pedagogicznego Kategoria:Białoruscy literaturoznawcy Kategoria:Białoruscy nauczyciele Kategoria:Białoruscy poeci XX wieku Kategoria:Członkowie białoruskiego PEN-Centrum Kategoria:Członkowie Związku Pisarzy Białoruskich Kategoria:Urodzeni w 1943 Kategoria:Zmarli w 2022