W 1926 Charlie Toorop przeniosła się do Amsterdamu, gdzie na jej malarstwo zaczął oddziaływać film; przedstawione przez nią z frontu postacie stały odizolowane od siebie, jakby pozowały do filmu w świetle lamp. Jej martwe natury wykazują pokrewieństwo do syntetycznego kubizmu Juana Grisa. Począwszy od lat 30. XX w. artystka namalowała wiele postaci kobiecych, w tym aktów i autoportretów, przedstawionych w mocnym, realistycznym stylu. Powszechnie znane jest jej wielkie malowidło Drie generaties (pol. Trzy pokolenia), namalowane w latach 1941–1950, znajdujące się w zbiorach Museum Boijmans Van Beuningen w Rotterdamie, będące zarazem autoportretem, portretem jej ojca i syna Edgara, łączącym w sobie zarówno realizm jak i rodzaj symbolizmu.
Toorop zaprojektowała i zamówiła dom zwany "De Vlerken",usytuowany przy Buerweg 19 w Bergen (Holandia Północna). Dom ten istnieje nadal, choć jego zniszczony w wyniku pożaru słomiany dach został pokryty dachówką.
Charley Toorop zmarła w Bergen. Jej prace znajdują się w wielu publicznych kolekcjach, zwłaszcza w Kröller-Müller Museum w Otterlo.