Książę Edward Lichnowski otrzymał w 1824 roku tytuł księcia dziedzicznych ziem Habsburgów. W 1854 roku ród zyskał członkostwo w pruskiej Izbie Panów, a w 1861 roku tytuł „Książęca Mość”.
Ród był jednym z największych pracodawców na Górnym Śląsku i Śląsku czeskim i posiadaczem wielkiej własności ziemskiej na terenie Austrii, Czech, Moraw i Śląska. Lichnowscy utrzymywali bliskie kontakty z muzykami, takimi jak Beethoven, Mozart, Liszt i Chopin.
Posiadłości rodu na Śląsku Na Śląsku w skład majątku Lichnowskich wchodziły m.in.: Chuchelná koło Hulczyna, Hradec nad Moravicí, Krzyżanowice niedaleko Raciborza (od 1775), majątek Grabówka (od 1730), Łubowice (od połowy XVII w. do 1723). W 1788 Jan Karol Lichnowski założył ordynację z następujących dóbr (w nawiasie lata przynależności do rodu Lichnowskich): dobra Chuchelná (pocz. XVII wieku), Borzucin (lub Borucin), Bolesław (od 1679), Owsiszcze, Píšť (od 1625), Szczepankowice i inne dobra Grabówka ze wsiami: Lubomia, Syrynia, Nieboczowy (od 1730) dobra Pszów (1774-1806) ze wsiami: Rydułtowy, Zawada, Doły dobra Krzyżanowice ze wsiami: Roszków i Rudyszwałd. Lichnowscy rządzili