Podczas wojny domowej w Palestynie na przełomie 1947 i 1948 roku, w arabskich wioskach stacjonowały siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej, które paraliżowały żydowską komunikację w całym obszarze. W dniu 24 lutego 1948 roku rozbity został tutaj żydowski konwój. Od tego dnia cała komunikacja w rejonie moszawu Ilanijja ustała. Aby przeciwdziałać temu zagrożeniu, w dniu 6 maja siły żydowskiej organizacji paramilitarnej Hagana zdobyły i zniszczyły wioskę Asz-Szadżara. Wzmocniono wówczas obronę Ilanijji oraz wybudowano system prowizorycznych fortyfikacji. Obrona opierała się na wysuniętych posterunkach obserwacyjnych oraz linii rozciągniętych wokół moszawu stanowisk obronnych. Pozycji tych bronili żołnierze Brygady Golani. Na początku I wojny izraelsko-arabskiej w maju 1948 roku do zniszczonej wioski Asz-Szadżara i sąsiedniej Lubja powróciły siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej. Stacjonowały tutaj dwie kompanie Regimentu Hittin, których głównym celem było otworzenie drogi dla sił arabskich z Nazaretu w kierunku na Tyberiadę. Zdobycie moszawu Ilanijja było kluczowym celem do osiągnięcia tego zadania. Tymczasem od początku wojny, z południowej części Wzgórz Golan nacierały siły syryjskiego korpusu ekspedycyjnego, które usiłowały poprzez Dolinę Kinaret od południa dotrzeć do Tyberiady.