Album koncertowy Seconds Out ukazał się w 1977 roku. Za bębnami usiadł w nim gościnnie Bill Bruford, znany ze współpracy z zespołami King Crimson i Yes, a także jazz-rockowy perkusista Chester Thompson, grający poprzednio z Frankiem Zappą i w Weather Report. mały|lewo|Genesis w czasie koncertu w 1980 r. Niedługo potem odejście z grupy ogłosił Steve Hackett. Zespół, już jako trio (Banks, Collins, Rutherford), nagrał płytę …And Then There Were Three… (I zostało ich trzech), wydaną w 1978 roku. Złożony z jedenastu utworów (m.in. Follow You, Follow Me) album stał się ogromnym sukcesem komercyjnym. Od tego czasu zespół zaczął przechodzić metamorfozę stylistyczną. Kolejny krążek, Duke (1980), był mieszanką utworów o charakterze artrockowym i progresywnym z przebojowymi piosenkami pop-rockowymiNowakowski M., Zagrajcie to jeszcze raz. Historia zespołu Genesis, MN, Wrocław 2007, s. 54, 55.. Najpoważniejsza zmiana stylistyki nastąpiła jednak dopiero na albumie Abacab z 1981 roku. W przypadku tego wydawnictwa zespół skorzystał z usług innego producenta Hugh Padghama, który pomógł tym razem wyeksponować rytmiczne walory muzykiHernik Ł., W krainie muzycznych olbrzymów, InRock, Poznań 2007, s. 209.Nowakowski M., Phil Collins. Człowiek orkiestra, GADRecords, Sosnowiec 2008, s.