ugruntowała się tu jego sława kaznodziei. Był również wikariuszem przy kolegiacie, a w czasie choroby prepozyta Józefa Caputy (zm. w listopadzie 1926) administratorem parafii św. Anny; w 1927 nowym prepozytem został ks. Jan Masny. W okresie międzywojennym ks. Roy pracował ponadto jako katecheta w Gimnazjum Żeńskim im. Królowej Jadwigi i nauczyciel etyki zawodowej w Szkole Kupieckiej; pełnił szereg funkcji w organizacjach katolickich, był m.in. moderatorem Kongregacji Dzieci Maryi i opiekunem zgromadzenia Służebnic Najświętszego Serca Jezusowego (pelczarek).
W 1934 został mianowany postulatorem sprawy beatyfikacyjnej i kanonizacyjnej królowej Jadwigi. Wydawał druki i obrazki poświęcone przyszłej świętej oraz mówił o niej na kazaniach. W 1938 dołączył do swojego nazwiska człon "de Formicini" (po wymarciu członków dalekiej rodziny). W 1942 zmarł ks. Masny i Roy został ponownie administratorem parafii św. Anny; funkcję tę, mimo braku formalnej nominacji przez władze Uniwersytetu Jagiellońskiego (ze względu na okupację), pełnił do końca życia.