Mianowano go dowódcą 812 Samodzielnego Batalionu Samochodowego 64 Armii. Na początku lipca tego roku dostał się do niewoli niemieckiej. Osadzono go w oflagu XIII-D w Hammelburgu. W listopadzie został członkiem nowo powstałej Rosyjskiej Robotniczej Partii Ludowej. Pod koniec 1943 r. wstąpił do Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej (ROA). Po ukończeniu szkoły propagandystów ROA w Dabendorfie pod Berlinem na początku 1944 r., służył jako oficer propagandowy w obozach jenieckich. Od listopada tego roku w stopniu kapitana pełnił funkcję inspektora ds. propagandy w oddziale propagandy sztabu Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji. W lutym 1945 r. stanął na czele samochodowej grupy remontowej sztabu Sił Zbrojnych KONR. 9 maja tego roku wraz ze sztabem i częścią oddziałów "własowskich" poddał się Amerykanom. W lutym 1946 r. został przekazany Sowietom. Po procesie skazano go w 1948 r. na karę 25 lat łagrów. Dalsze jego losy są nieznane.
Bibliografia Kirył M. Aleksandrow, Офицерский корпус армии генерала - лейтенанта А. А. Власова, 1944 - 1945, 2001
Kategoria:Czerwoni (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Radzieccy wojskowi Kategoria:Radzieccy kolaboranci III Rzeszy Kategoria:Wojskowi Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej Kategoria:Wojskowi rosyjskich formacji kolaboranckich w służbie Niemiec hitlerowskich Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Nieznana data śmierci