Nonsens w neopozytywizmie Termin „nonsens” nabrał szczególnego znaczenia w filozofii neopozytywistycznej. Dla neopozytywistów wyrażeniami nonsenownymi były wszelkie takie wyrażenia, które nie spełniają kryteriów sensowności empirycznej, tj. pozbawione są empirycznego znaczenia. Znaczenie takie mają jedynie terminy obserwacyjne, tj. wyrażenia oznaczające relacje i właściwości dające się stwierdzić na drodze bezpośredniej obserwacji (np. „okrągły”, „biały”), oraz terminy teoretyczne, stanowiące część technicznej terminologii danej nauki (np. „ładunek elektryczny”, „gen”). Takie rozumienie nonsensu prowadziło do uznania za bezsensowne i pozbawione wartości poznawczej większości twierdzeń sformułowanych na gruncie metafizyki (przy czym termin „metafizyka” stał się częstym pejoratywnym określeniem dla twierdzeń uznawanych przez neopozytywistów za nonsensowne), estetyki, etyki i humanistyki.
Nonsens a literatura
Zobacz też Pure nonsense
Bibliografia Tadeusz Kotarbiński, Elementy teorii poznania, logiki formalnej i metodologii nauk, wyd. III, PWN, Warszawa 1986. Tadeusz Kwiatkowski, Logika ogólna, Wydawnictwo UMCS, Lublin 1988. Witold Marciszewski (red.), Mała encyklopedia logiki, Wrocław 1970.
Kategoria:Semiotyka