Tytuł magistra otrzymał w 1895.
Podczas I wojny światowej był ewakuowany wraz z pracownią do Rostowa nad Donem, gdzie w roku 1917 na tamtejszym uniwersytecie uzyskał tytuł docenta, zaś w roku następnym doktoryzował się z zoologii. Jeszcze w 1921 pełnił tamże obowiązki profesora anatomii porównawczej. Po śmierci Mitrofanowa w 1920 roku zdecydował się powrócić do kraju, co ostatecznie uskutecznił w roku 1922. Po powrocie do Warszawy zorganizował pracownię Embriologii Eksperymentalnej Instytutu Nenckiego. Kierował nią do 1925 roku. W 1923 roku został powołany na stanowisko profesora biologii Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego. Wykładał tam do roku 1930. Po przejściu na emeryturę utrzymywał sporadyczne kontakty ze środowiskiem naukowym. Zmarł w Warszawie 17 października 1937 roku.
Był członkiem korespondentem Polskiej Akademii Umiejętności, członkiem założycielem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, organizatorem i pierwszym przewodniczącym Wydziału Fizyczno-Matematycznego tegoż, a także współzałożycielem Polskiego Towarzystwa Anatomiczno-Zoologicznego.
Był autorem ponad 50 prac i przyczynków naukowych.