Od czerwca 1942 żołnierz Armii Krajowej. Skierowany na kurs Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty „Agrikola”, który ukończył w stopniu kaprala podchorążego. W Obwodzie Żoliborz został włączony w skład oddziału dywersyjnego Kedywu DB-17. Był dowódcą drużyny w plutonie 229 w ramach 9 kompanii dywersyjnej Obwodu Żoliborz AK. Za działalność dywersyjną odznaczony 29 lipca 1944 Krzyżem Walecznych.
Od 1 sierpnia 1944 uczestniczył w powstaniu warszawskim w Zgrupowaniu „Żniwiarz”. Wobec niedotarcia na zgrupowanie dowódcy, objął stanowisko dowódcy plutonu 229. 28 września 1944 rozkazem dowódcy AK nr 34 awansowany do stopnia podporucznika czasu wojny. Poległ 30 września w walce o domy przy ul. Krasińskiego 10. Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera A28-6-26)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.
Z rozkazu dowódcy 8 Dywizji Piechoty AK z dnia 30 września 1944 został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 12848, Krzyżem Walecznych po raz drugi, oraz Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami.
W trakcie Powstania Warszawskiego zginęły także jego matka i siostra.
Przypisy
Bibliografia